Mensen met een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis hebben vaak het gevoel dat ze minderwaardig zijn en zijn vaak geremd in hun omgang met anderen. Ze zijn meer dan normaal gevoelig voor kritiek of een negatief oordeel. Mensen met deze stoornis zien zichzelf als sociaal ondergeschikt of onaantrekkelijk. Ze hebben behoefte aan sociaal contact, maar vermijden dit uit angst om afgewezen te worden.

Mensen met een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis hebben veel aandacht voor hun eigen reacties in het sociale verkeer. Ze letten sterk op de reacties van hun omgeving. Ze zijn vaak erg zwijgzaam en als ze wel spreken, komen ze onzeker over.

Er is sprake van een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis vier of meer van de volgende situaties zich voordoen:

• De persoon vermijdt activiteiten waarbij veel persoonlijk contact optreedt, uit angst voor kritiek, afkeuring of afwijzing.
• De persoon heeft behoefte om met mensen om te gaan maar is hier door angst moeilijk toe in staat tenzij hij/zij er zeker van is geaccepteerd te worden.
• De persoon gaat intieme relaties uit de weg uit angst voor vernedering of om belachelijk gemaakt te worden.
• De persoon is gepreoccupeerd met het idee in de sociale omgang kritiek te krijgen of afgewezen te worden.
• De persoon is geremd in sociale contacten door het gevoel tekort te schieten.
• De persoon ziet zichzelf als sociaal onbeholpen, onaantrekkelijk of inferieur.
• De persoon is buitengewoon terughoudend om risico's te nemen of nieuwe activiteiten te ontplooien, omdat deze hem/haar in verlegenheid zouden kunnen brengen.

n.v.t

n.v.t

n.v.t

n.v.t

n.v.t